KVD

TochtVerslagen

Kanovereniging Dorestad

2020

Tochtverslagen

We vinden het leuk om onze ervaring op het water te delen met jullie. Hieronder kun je een aantal verslagen lezen van recent gehouden verenigingstochten.

Geniet van de prachtige natuur
Pinksterexpeditie
Een weekje varen in Duitsland
Een nieuw stukje Nederland

Nieuwkoopse plassen

Nieuwkoopse plassen

4 juli 2020

Verslag: Marianne
Foto’s: Bertie en Sjoerd

Zaterdag 4 juli was het dan zover, onze eerste georganiseerde tocht in Coronatijd. Een week verzet door het slechte weer.
Mij kwam dat goed uit, door een ruil met Jolien kon ik nu meedoen. Nieuwkoopse plassen vind ik erg mooi door alle waterlelies, gele dotters en zwanen. Dus ik had er zin in. Beetje spannend vond ik het ook; het weer was miezerig met stevige wind 4-5 ZW.

We hadden ervaren vaarleiders in Hans L. en Sjoerd, dus vertrouwen had ik ook.
Om 8.30 uur was ons tiental op de club: Berdien, Jessica, Anita, Bertie, Dianne, Henk, Agniet, Hans, Sjoerd en ik. Twee kleine kanokarren werden opgeladen.
Hans hield een briefing: Hans vaart voorop, Sjoerd vaart achter. We moesten vaart houden om te kunnen blijven sturen. En we hadden fluitjes om elkaar te kunnen fluiten mocht de wind ons om de oren gaan slaan. Dit waren de boodschappen die ik meekreeg.

En Agniet wierp het maar vast op: “Eerst koffiedrinken in café de Klinker!” Hans keek wat bedenkelijk en zei tactisch: “Dat bekijken we ter plekke.”
We mochten weer bij elkaar in de auto en ik vond het heel gezellig om onderweg naar Noorden bij te kletsen. We hebben elkaar lange tijd niet gezien. We parkeerden bij het café aan het water. Toen ter plekke werd gestemd over de koffiepauze…was de meerderheid voor. De ijzers waren onderweg gesmeed. En onder deze democratische druk ging Hans om. En genoten we met elkaar van heerlijke koffie/thee met appeltaart en slagroom. Een stevige bodem voor onderweg.
Hierna laadden we kano’s af en brachten ze naar de plas, het was net gaan regenen. Duimpjes van chaletbewoners aan waterkant gingen omhoog om ons moed in te prenten. Iedereen was goed ingepakt in regenkleding en spatzeil. Temperatuur was ook hoog. Eenmaal in de kano kon ik wel genieten van dit Hollandse weer.

We voeren tussen de rietkragen, heel relaxed, wat kleine golfjes. Een uurtje varen en we hadden alweer…PAUZE. We grapten: “We zijn de club van de pauzes en tussendoor varen we. “
Daarna gingen we weer “los”. Het was heerlijk om door alle kleine vaargeulen te varen.
Door rietkragen. We zagen veel waterlelies, ook paarse hyacinten. (Oh ja?, Of was het misschien moerasandoorn? Red.)

In de pauze doken we ook nog even het water in, het water was koel en verkwikkend, heerlijk !
Daarna gingen we op meer open water varen. Daar was de wind meer voelbaar: leuke uitdaging. Vaart houden helpt inderdaad. We zagen de drie torens in Nieuwveen en Hans ging op zoek naar een doorsteek. Dat was een verkenning waarop we ook twee keer draaiden, maar toen vonden we een hele mooie sloot. Het leek wel een jungle vol waterplanten en lelies, een andere wereld. Tot we weer de bekende torens in zicht kregen. Het was nog steeds geen Suriname, maar Zuid Holland. De “jungle” lag weer achter ons.

Onderweg kreeg ik nog bijles over “duwen met de peddel”.
Zo eindigden we weer in Noorden. Voldaan over een mooie en gezellige tocht. En wat spierpijn. Mooi signaal om voortaan meer te duwen met de peddel!

Nieuwkoopse plassen

Extra foto's

Melkslootwetering

Melkslootwetering

30 mei 2020

Verslag: Harrie
Foto’s: Bertie

Op een mooie Pinksterzaterdag ging Bertie een tochtje maken met de 3 J’s: Joke, Jessica , en ik, Harrie wiens 2e naam Joseph is.
De tocht ging via Cothen, de stuw bij de brandweerkazerne, kasteel Sandenburg naar de historische Melkslootwetering tussen Langbroek en Wijk bij Duurstede. Lang voor het ontstaan van Covid-19 vervoerden de boeren uit Langbroek via deze waterweg hun melkbussen naar de melkfabriek in Wijk bij Duurstede.
Daarna zijn we linksaf gegaan naar Wijk bij Duurstede tot aan de dijk en retour richting clubgebouw.
Door de droogte was er veel behoefte aan beregeningswater, dus stroomde de Kromme Rijn behoorlijk (tegen) en zelfs de Langbroekerwetering (tegen).

Zoals bekend was één van de coronamaatregelen de sluiting van de IKEA in Utrecht, maar zodra de winkel weer openging stond Bertie ‘s morgens al direct te trappelen om weer blikjes Appel Cider in te slaan om die te kunnen uitdelen tijdens een kanotochtje. En daar is iets misgegaan: op de verpakking staat dat er slechts 0,1% alcohol in zit. Maar ja, als een winkel maandenlang dicht is wordt niet alleen de houdbaarheidsdatum overschreden, maar neemt het alcoholpercentage van Appel Cider snel toe.
Dat leidde er toe dat het houden van een rechte koers op de verder tamelijk rechte Langbroekerwetering en de Melkslootwetering steeds moeilijker werd.

Tot overmaat van ramp schatte ik, mede door de Appel Cider, de lengte van de duiker in de Melkslootwetering onder de Landscheidingsweg verkeerd in en kwam ik met mijn hoofd tegen de onderkant van de duiker. De rappe maar zeer smalle Eagle Sprint van de club sloeg toen om. Voor het eerst sinds ruim 30 jaar ben ik onvrijwillig omgeslagen, en dan nog wel in de Melkslootwetering… Grrrr. Foto’s: niet, want door de Appel Cider was de snelheid van de fotograaf van dienst lager geworden en was zij niet in de buurt van het omsla-moment. Wel werd daarna bewezen dat mijn dry fit shirt inderdaad snel weer opdroogt.
Snel maar weer deze tocht nog eens varen, op water en brood, om de natte herinnering kwijt te raken.

De moraal: pas op met Appel Cider van IKEA.
Gelukkig liggen er in de Lek geen duikers.

Melkslootwetering