Piet Brombeertocht

ical Google outlook Verslag
Piet Brombeertocht van Wageningen naar Wijk bij Duurstede Map

Piet Brombeertocht

Verslag: Henk V.

Op 13 oktober om 8 uur ‘s ochtends was het verzamelen voor de laatste grote georganiseerde kanotocht van dit jaar. Uiteindelijk waren we met z’n achten: Eus, Gerard, Hans & Sophie, Wiek, Hay, Daan en Henk. De naam van de tocht wekte onmiddellijk vragen op. Uit betrouwbare bron vernomen dat hier gerefereerd werd aan ons erelid van de vereniging: Piet van Mierlo. De in het verleden geplande route liep van Renkum naar Wijk bij Duurstede. Dit jaar werd de route ingekort om meer clubleden in de gelegenheid te stellen om deel te nemen en de nieuwe route loopt van Wageningen naar Wijk. De weersvoorspellingen waren optimaal: een zomerse dag in oktober met weinig wind! Transport van kano’s en mensen was geregeld met bestemming Jachthaven 1 in Wageningen. Hier is de W(ageningse) S(tudenten) R(oei)-vereniging gevestigd. Na aankomst werd er eerst koffie gedronken in het club gebouw van waaruit ons een panoramisch beeld op de Neder-Rijn werd voorgeschoteld. Toen we wilden afrekenen werd ons de koffie gratis aangeboden. Gelijktijdig met het te water laten van onze kano’s was een groot aantal jonge studentes al bezig met roei-instructie in de de roei-praktijk bak. De vereniging beschikt over zeer goede faciliteiten, met name voor ons de enorme aanlegsteigers, waardoor we op snelle wijze van wal konden steken. Al snel naderden wij het natuurgebied De Blauwe Kamer en zagen dat er een uitgang naar de Neder-Rijn was die helaas geblokkeerd was met drijftonnen (m.a.w. ook geen toegang voor kano’s). Hierna passeerden we de voet van de Grebbeberg waar een aan te bevelen fietspad loopt dat een prachtig uitzicht biedt op de rivier. Het was een aparte ervaring om dit vanuit de rivier te bekijken. Al snel doemde de imposante brug van Rhenen op (die op de nominatie staat om verbreed te worden) met de Cunera-toren op de achtergrond. Rechts voor de brug is een grote nieuwbouwwijk ontstaan waarvan een groot aantal huizen uitzicht biedt op de rivier. De restaurants Moeke en ‘t Kalkoentje werden eens van de andere kant bekeken. Tussen Elst en Rhenen staat langs de N225 een groot aantal “paleisjes” die erg kort op de weg zijn gebouwd maar als je dan uitzicht krijgt op de achterkant van deze huizen dan begrijp je waarom

dit nadeel ruimhartig gecompenseerd wordt door de panoramische blik op het rivierlandschap. Hier hielden wij onze eerste pauze. Ter hoogte van het kerkje in Elst gaf Daan te kennen dat hij zich niet goed voelde en naar de kant wilde. Na hem enige rust te hebben gegund was hij min of meer in staat de tocht te vervolgen en werd hij door de vaarleiding goed in de gaten gehouden. Tijdens de tocht werden drie pontveren bij Rhenen, Elst en Amerongen gepasseerd, door om de aan het pontveer gekoppelde pontons heen te varen. M.a.w. door de rivier over te steken om te voorkomen dat we door deze pontons ingekneld zouden raken. Opvallend was dat op onze route zo weinig strandjes te vinden waren, terwijl het op de route tussen Wijk en Culemborg hiervan wemelt. De tweede pauze werd gehouden voor het naderen van de sluis in Amerongen: in een stuk grasland met verhoging van waaruit een mooi overzicht op het rivierlandschap werd geboden. Er bleken problemen te zijn met het in contact komen met de sluiswachter, maar we werden op onze wenken bediend bij het aankomen bij de sluis: de sluisdeur ging open en de sluis was in korte tijd leeg om ons en een aantal zeilbootjes te schutten. Een aparte ervaring om met je kano vier meter of meer te zakken! Na het schutten voeren wij samen met de zeilbootjes op weg naar onze eindbestemming. Naar Wijk hielden we gelijke tred met de zeilbootjes. Voeren wij zo snel of waren de zeilbootjes zo traag? Het antwoord laat ik in het midden. Het was redelijk druk op de rivier met beroepsvaart, zeilschepen, motorjachten en race-boten. Al dit verkeer veroorzaakte allerlei soorten golven die het varen op een rivier een speels karakter kunnen geven. De bemanning van de zeilboten die met ons opgevaren waren, arriveerde iets na ons in Wijk. Dit bleken niet alleen zeilers te zijn maar ook leden van de kanovereniging in Wageningen. Na het uitvoeren van de slimme transport methode van mens en materieel, kwamen we zeer voldaan aan op de club waar we terug konden kijken op een fantastische dag op het water.

Foto's van de tocht naar de Piet Brombeertocht