Snerttocht

In het redactiewoordje las je het al, het was een heerlijke moddertroep bij ons clubhuis die dag even na oud en nieuw. Op het laatste moment was een enorme dragline toch verwijderd, maar de werkkeet en veel planken e.d. namen de plaatsen in waar wij onze auto’s normaal parkeren. Waar eens de boterbloempjes bloeiden, lag nu een ijskoude modderzee. Vòòr mei zal daar geen gras kunnen groeien, schat ik in.

Iedereen vond het erg onaantrekkelijk om eerst door de modder naar de provisorische steiger te baggeren en dan vuil en wel onze boot en de Kromme Rijn in te duiken.

Gelukkig was er een alternatief plan van Peter en Anita om naar de Lek te gaan, dan wel met Joke een wandeling langs de Kromme Rijn te maken.

Ik hoorde bij de Lekgekken, we waren zes in getal.

Het was wat druilerig weer, maar wel nog hoog water. Niet zo’n strakblauwe hemel die een hoogwater tocht zo mooi kan maken. De vogels hadden er die dag ook niet zo’n zin in. Maar we gingen toch, het moest ten slotte een snerttocht worden. En dat werd het een beetje, om onverwachte redenen.

Iemand van ons had bedacht dat we in de stadshaven te water moesten, nee, we noemen geen namen! Op zich niet zo onlogisch, want het rivierpeil was zo hoog dat er maar een paar decimeter verschil was met het kadeniveau. Je glijdt dus makkelijk het water in en uit, moet de redenering zijn geweest. En dat kon ook nog prima.

Edoch, wat bleek de situatie? Het water was langzaam gezakt en eerst nog een tijdje een paar centimeter boven de kade blijven staan, niet beroerd door de stroming in de rivier. Oplettende lezertjes denken nu wellicht: heel erg ondiep water boven de verharding, rijk gevuld met slib, nog lange tijd gevoed met water van de parkeerplaats dat terug naar huis wil... wat zou dat doen? Juist ja, lekker bezinken! En bezinken had het slib ter plekke heel mooi gedaan. De laatste meters voor de instap moest je door een vloeibare modderfilm heen voor je de kajak in kon. We werden nog vuiler dan bij de Kromme Rijn al had gekund, veel en veel vuiler! Wetsuit, overige kleding en kajak, alles werd legerbruin bevlekt en was voorlopig nog niet schoon.

Maar als je de haven uit voer, de rivier op en richting Beusichem, dan vergat je dat weer snel. Opmerkelijk ook hoe helder het zelfde rivierwater weer werd midden op de stroom. Je vergat de ongemakken snel en genoot weer van de afwisseling op de rivier, de uitzichten, zelfs met dit weer. In de verte konden we onze snert al bijna ruiken en we waren toch tevreden dat we waren gegaan.

Hans de B

Nieuwjaarsreceptie - 5 januari

2013 is nog maar net begonnen dus staat er nog wat op de agenda. De nieuwjaarsreceptie. Iedereen die lid is van een club of vereniging dan wel een baan heeft loopt er tegen aan: gezamenlijk proosten op het nieuwe jaar. Natuurlijk bestaat er de mogelijkheid om niet te gaan, maar dat is toch jammer. Het kan best een leuke middag of avond worden. De Kanovereniging Dorestad vertoefde nog steeds in de kerstsfeer toen de receptie voor alle leden werd gehouden. Voor mij begon die dag al vroeg op de ochtend. Om 10.30 uur was ik al op de club om de open haard aan te steken, want vandaag is de eerste tocht: de snerttocht. Dus je begrijpt het al, er moest snert gemaakt worden. Soms is het op deze dag slecht weer. Dit keer niet echt, nee het was 10 graden boven nul, maar wel wat somber. Dit keer had men de keus uit twee mogelijkheden. Wandelen of varen. Twaalf leden hadden zich ingeschreven en twee anderen kwamen ook nog. De wandelaars wonnen het van de vaarleden. Het waren acht lopers tegen zes vaarders. Wandelen was langs de kromme Rijn en varen op de Lek. We houden onze snerttocht meestal op de Kromme Rijn, maar ditmaal moesten we uitwijken i.v.m. de bouw van een nieuwe steiger door het waterschap. Hierdoor is ons clubterrein letterlijk en figuurlijk totaal omgeploegd. Ik begon intussen met het klaarmaken en koken van de snert. Alles verdween in een grote pul op de kachel. Om 15.15 uur moest de snert gereed zijn. Nee we hebben geen cateringbedrijf maar doen alles zelf en wie wil de inmiddels beroemde gehaktballetjes van mijn dochter Christel missen. Niemand toch? De snert is net op tijd gereed als de actieve leden binnen komen en de snert kan worden opgediend. Men laat het zich smaken. Rondom de kachel is het zeer druk geworden. Koud is het niet, gezellig wel! Zo'n 28 mensen hebben hun weg naar het clubhuis weten te vinden. Er wordt heel wat afgebabbeld tot de bel gaat. Dat geeft aan dat de voorzitter aan haar nieuwjaarstoespraak wil beginnen. Het jaar 2012 werd nog eens doorgenomen. Het was een goed jaar, we kregen er wat leden bij. Iedereen bleef gezond, al moesten wel enkelen naar het ziekenhuis voor een onderzoek.
De jaren gaan gewoon door en dat merken sommigen natuurlijk wel. Ook het nieuwe jaar werd onder de loep genomen. De vaarkalender, de nieuwe steiger. Hierna is het tijd voor een hapje en een drankje. De barman Dick heeft genoeg te doen. Als de laatste bezoeker weggaat is het al donker geworden. We kunnen dan ook spreken van een geslaagde nieuwjaarsreceptie. We danken allen die zich hiervoor in hebben gezet. Verder wenst het bestuur iedere kanovereniging een goed 2013 toe. Hou het gezond en blijf varen zolang als het gaat.

Piet B

Dit is altijd een feest bij kanovereniging Dorestad. Als het doorgaat natuurlijk en dat hangt af van het aantal deelnemers. Maar dat zat dit jaar wel goed en zo konden Jan Jelle en ik weer op jacht naar het dennengroen, besjes en siergroen, binddraad en alles wat je nodig hebt. Dus struinen deze twee mannen stad en land af, want de kosten moeten zo laag mogelijk blijven. Ook Leonoor kijkt wat haar tuin nog kan leveren. Het kwam allemaal voor mekaar. 14 dames en wat heren bezochten met snoeischaren, zakmessen en binddraad het clubhuis, waar het inmiddels lekker warm was, omdat de barman al vroeg de kachel had aangestoken. De koffiepot pruttelde, de stemming zat er al snel in en het geheel in de kerstsfeer kwam door het draaien van een kerst-cd. Af en toe zong iemand Gloria Gloria, maar dat hoefde niet zo nodig vonden enkele deelnemers. Je staat versteld hoe creatief sommigen zijn. Je zag mooie en hele uit de band springende kerststukjes verschijnen. Vooral Jos was wel zeer creatief. En zo vermaakte iedereen zich op zijn manier. De stukken stonden in al hun schoonheid op een grote tafel tentoongesteld. Een jeugdlid van 2 jaar zat onder de tafel, en vermaakte zich uitstekend. Door alles heen liep nog een lammetje, maar dat bleek later een wollige terriër te zijn. Maar gezellig was het wel.

Intussen ging de bardienst met de bitterballen rond en dat ging er wel in. Tegen 16.00 uur gingen de eerste mensen weer naar huis. Althans dat dachten ze maar enkele zaten muurvast in de prut en moesten er worden uitgetrokken. Ja je moet wat overhebben voor een nieuwe steiger. Gelukkig is iedereen nog op weg geholpen. Binnen gingen zij die later binnen waren gekomen nog door. Het bleef nog lang gezellig, met een glaasje glühwein erbij en rond de kachel bleven de meesten nog wel even. Om 18.00 uur hield iedereen het voor gezien en ging men moe maar voldaan naar huis.

De organisatie kan tevreden zijn en de penningmeester ook. Opruimen: nee, daar hadden we geen zin meer in. Een andere dag maar en zo tufte ik maar snel naar huis. Met dank voor alle steun die we kregen om deze middag te doen slagen, en geslaagd was het!!

Jan Jelle en Piet Brombeer

Tot volgend jaar!

Nadat de kano’s waren opgeladen was er nog tijd voor een kopje koffie en een briefing. Hans L. nam het woord en legde haarfijn uit wat deze dag de bedoeling was. De aanrijroute was heel eenvoudig: naar Doorn, daar rechtsaf en de weg blijven volgen tot in Renkum. Op de rivier blijft iedereen achter de voorvaarders (Hans en Piet) en voor de achtervaarder (in dit geval was dat Ruud omdat Sjoerd verhinderd was). Bovendien varen we aan stuurboordkant ivm de scheepvaart.

Je begrijpt het al: ondanks de duidelijke uitleg werd deze informatie toch allemaal wat veel en moeilijk te onthouden….