Reeuwijkse Plassentocht 

Belevenissen van een beginnend vaarleider

Vorig jaar ontstond al peddelend met mijn dorpsgenote Pauline het idee vaarleiders te worden voor een tocht over de Reeuwijkse Plassen. Daar is de club nooit naartoe geweest. Dus er lag een fraaie kans voor ons als beginners om eens iets nieuws toe te voegen aan de beproefde, bestaande structuren van de club.

Ik had natuurlijk al de nodige soepel verlopende tochten meegemaakt. Ik had me voorgenomen niet in de valkuil te kukelen, dat als je niets merkt van de organisatie, dat het dan ook wel niets zal voorstellen. In maart werd ik benaderd door Pauline, dat ze al de vooraankondiging van de tocht voor het clubblad had gecomponeerd. Ook de aanvangs- en vertrektijden had ze alvast gepland. Dat was nog voor de deadline van het clubblad. Ook had ze alvast een intekenlijst opgehangen. Bij haar per e-mail aanmelden kon ook. We hadden nog gesproken over de tocht tevoren een keer varen. Dat zou inderdaad wel nuttig zijn, maar met onze te druk bezette gezinslevens  zou dat te veel van het goede zijn.Mijn idee voor een alternatieve opstapplaats had ik nog wel verkend. Ter plekke aangekomen bleek er een grote wegomlegging. Voor het alternatieve opstappunt zouden we met de trailers helemaal door Gouda heen moeten. Het idee van mijn alternatieve opstappunt  heb ik toen maar laten varen.

Op de kanodag zelf kwam ik 10 minuten te vroeg, in plaats van mijn gewoonte op de minuut nauwkeurig te verschijnen. Tot mijn verbazing bleek er nog niemand te zijn. Gewoonlijk als ik exact op tijd kom, zie ik zo veel mensen al hard aan het werk, dat ik elke keer weer geschrokken op mijn horloge kijk: “Ben ik niet te laat?” De volgende 2 tot 8 minuten kwamen alle deelnemers binnendruppelen.  Zo leer je als beginnend vaarleider toch weer andere zeden en gewoonten van de club kennen.Met de komst van Pauline kwam er weer meer structuur in de onderneming.Ze had een betere kaart weten te regelen dan mijn kaart van het grote kanoboek. De boten werden vlot opgeladen. Pauline bewaakte goed dat alle aangemelde mensen ook verschenen waren. Ze ontdekte dat er één deelnemer meer was dan opgeladen boten. De ontbrekende kano werd alsnog vlot opgeladen.

Bij het opstappunt aangekomen lag er voor mij een kans ook eens iets extra’s te doen. Ik sprong in mijn auto om de vaarvergunningen te halen. Toen ik na 20 minuten met de vaarvergunningen aan kwam, hadden de andere clubleden mijn boot ook alvast afgeladen. De solidariteit van de clubleden onderling kennende verbaasde me dat ook niet.

De Reeuwijkse Plassen bleken een moeilijk gebied om de weg te vinden. Het is een druiventros van 12 plassen. De doorgangen tussen de plassen waren lastig te vinden. De kaart van Pauline bewees goede diensten. Bij 10 van de 12 doorgangen lukte het ineens. Bij de 10-de en 11-de doorgang is er enig zoekwerk aan te pas gekomen.In het TKBN-blad las ik, dat het een teleurstelling was geweest, dat ze er niet in waren geslaagd mij te laten zwemmen. Je moet ook als beginnend vaarleider nu eenmaal niet in alle wensen voorzien.

Op de terugweg kwamen we nog langs mijn alternatieve opstapplaatsen. Van het ervaren lid Hans L. hoorde ik, dat die opstapplaatsen niet geschikt zijn voor een gezelschap van 11 kanovaarders. Voor het afladen van 2 trailers en 11 boten heb je meer ruimte nodig.Het opladen aan het einde van de tocht ging weer vlot. Bij aankomst lag er voor mij nog een schone taak, te weten de pecunia regelen.

Met voldoening kijk ik op de tocht terug. Ik heb veel geleerd over het vaarleiderschap. Het zal wel een kunst zijn waarin je nooit uitgeleerd raakt. Met Pauline heb ik afgesproken volgend jaar weer een tocht over de Reeuwijkse Plassen te organiseren. Dan zullen we al het geleerde in de praktijk kunnen brengen.

De Reeuwijkse Plassen zijn nog wat geschikter voor juist een zwoele zomerdag. Dus wat later in het seizoen inplannen  is nog een betere optie. Belangrijk is ook een alternatief te hebben bij al te veel wind. Juist op een open plassengebied is de wind al gauw te veel. De veelal door beschutte bossen lopende Leusdenroute zou een goed alternatief zijn.

Van de gelegenheid maak ik gebruik om als weinig ervaren kanovaarder toch nog wat aan de oude beproefde structuren van de club toe te voegen, te weten de checklist voor de vaarleider. Ideaal, maar ook redelijkerwijs niet verlangbaar, is het tevoren varen van de route. Wel sterk aanbevelenswaardig is het tevoren verkennen van de opstapplaats. Belangrijk van een opstapplaats is, dat er genoeg ruimte dient te zijn voor het afladen van 2 trailers.Persoonlijk heb ik als beginnend vaarleider toch ook wel profijt van even dit stukje componeren. Dat dwingt me toch nog even goed na te denken over wat ik allemaal geleerd heb. Ook dat is nog een aardige tip voor de checklist van de vaarleider.

En: "Zorg voor een plattegrond die je ook in je borstzak kan stoppen."

Jan Kees