De tweede dag van de kanotocht in Nieuwkoop

Nadat de zaterdagploeg na de maaltijd huiswaarts vertrokken was, bleven de echte weekendnomaden achter. De tenten werden op een veldje op de camping van boer Koolen gezet waarna de geur van versgezette koffie al snel omhoog kringelde.

Daarna kon ik Hans L. verleiden voor een avondtocht over het water. Vorige keer, toen hij nota bene zelf organisator was van de avondtocht over de Achterrijn, trok hij zich daarvoor op het laatste moment terug. In de serene rust die de plassen in de avondzon uitstraalde maakten we met z’n tweeën nog een mooie tocht. Toch best gevaarlijk in deze tijd van het jaar met zoveel planten van een levensgevaarlijk soort. Naar men zegt is de plant dodelijk als je er ongeveer een half uur onder zit.

Na terugkomst op de camping nog een half uurtje mijmeren voor de tent met een glas wijn waarna we allemaal onze slaapzak opzochten. Het werd een onrustige koude nacht; op het veldje naast ons werd tot heel laat nog vrolijk gebarbecued, ’s nachts klonk het geluid alsof er bomen omgezaagd werden en al bij het krieken van de dag had de groep scouts aan de andere kant van de camping er al weer heel veel zin in (waarin weet ik niet). De kippen van de boer hielden ons gezelschap bij het ontbijt (zie foto), maar wilden helaas voor ons geen vers ei leggen.

Om een uur of 10, we hadden de tenten inmiddels weer ingepakt, stonden we klaar voor de volgende etappe. Mathilde en Andrea voegden zich bij de groep, waarna we met 6 kano’s vertrokken richting Nieuwkoop. Na de oversteek over de Noordeinderplas streken we neer op een eilandje voor de lunch. Hier zagen we hoe een andere groep, die daar ook bivakkeerde, het veel beter geregeld had dan wij. Voor hen werd een een pickniktafel omgetoverd tot een keurig gedekte lunchtafel inclusief de wijnglazen en keurig gevouwen servetten. Nadat wij onze boterhammen uit onze plastic zakjes genuttigd hadden vertrokken we om onze tocht te vervolgen door de rietlanden. We kruisten het pad van een zonderling met een lekkende, krakkemikkige canadees en een minstens 20 jaar jongere schone die voor in de kano al het werk voor hem deed. Volgens mij was hij beslist van plan om bewust schipbreuk te lijden om daarna met haar aan te spoelen op een onbewoond eilandje. Het kan allemaal op de Nieuwkoopse plassen (behalve de palmboom dan).

Onze tocht leidde door prachtige slootjes met bloeiende en geurige kruiden en we werden begeleid door een koor van allerlei rietpiepertjes die zich zelden lieten zien. Gelukkig kent Berdien, door haar jaarlijkse terugkeerde bezoeken aan dit gebied, de meeste persoonlijk.

Na nog een uurtje varen was het weer tijd voor een korte pauze waarna het voor sommigen onder ons teveel werd en de ogen even moesten sluiten. Na deze korte middagdip was het nog anderhalf uur in een rustig tempo varen naar de het startpunt in Noorden. De boten werden opgeladen en we vertrokken richting Werkhoven. Met dank aan Hans L., die het leeuwendeel van de organisatie en vaarleiding op zich had genomen besloten we dit hele fijne weekend.

Nogmaals de waarschuwing voor eenieder die op Nieuwkoop gaat varen; ga niet onder de waterlelies zitten, je overleeft het niet!!!

Corné