Kersentocht 3 juli

Traditioneel was het die zaterdag supermooi weer en voor sommigen van de deelnemers ( waaronder schrijfster) was dit tevens de eerste dag van de vakantie. Een mooie opmaat om de vakantie in te luiden.

De kersentocht is de enige tocht die ik jaarlijks medeorganiseer met Charles en zo langzamerhand beginnen de zaken die geregeld moeten worden wat routine te worden , behalve het gepuzzel van de logistiek( wie gaat hele tocht, halve tocht vanaf Wijk, halve tocht vanaf clubhuis, beschikbare auto's met trekhaken en dito chauffeurs). Door de  last minute opgave van Ron met dito auto werd deze puzzel opgelost.

Charles had een prachtige routebeschrijving gemaakt die werd uitgedeeld aan de deelnemers. Ja, de 35 deelnemers werden met ongeloof aangehoord, toch was het zo !

Annie en Sander gingen als kersverse clubleden onder de hoede van Hans de Bruin en Sophie al vroeg van start vanaf Wijk zodat ze geen last hadden van het "gehijg in hun nek van de ervaren kanoers".De grootste club ging van start rond half elf, na aankomst van de chauffeurs die ondertussen de kanokarren op het eindpunt hadden gebracht. Ondertussen is het wachten leuk door gesprekjes met onbekende TKBNers die eveneens aan het wachten zijn of later aankwamen. Zonovergoten peddelden we Wijk uit,  genietend van de achtertuinen met uitbundige hortensia's, even niemandsland en dan bereikten we kersenboomgaard Vernooy.Onder het genot van een pondje kersen en/of ijsje werd de kersenspuugbaan uitgeprobeerd door Oscar en Catyo. De beoogde 10 meter afstand werd ondanks veel geproest bij uitspugen van de kersenpitten niet eerlijk behaald, dus helaas…geen extra ijsje jongens !

Bij de sluis van Cothen aankomend, was de gevraagde sluiswachter niet aanwezig.

Ik kon mijn aandrang niet bedwingen over het stromende water te gaan ondanks  waarschuwingssborden; gelukkig lukte dit ook zonder veel water te scheppen. Arie volgde, toen de jongens Arie en Catyo. Catyo hield zich vast aan de versperring maar  kwam schuin te liggen en werd vervolgens dwars meegesleept. Gelukkig kwam hij snel los van zijn (te) kleine kano en werd gered. Oscar nam wijselijk het overdraagpad daarna. Inmiddels had een van de omwonenden de politie gebeld die er meteen aan kwam…maar gelukkig reageerde deze zeer gelaten bij het zien van het tafereel van overdragende kanoërs zonder mond op mond beademing. Toch niet zo'n wijze aktie achteraf !

De volgende stop was ons clubhuis waar de vlaggen wapperden, waaronder een fiere WK vlag, de tafels prachtig versierd waren en  de gasten rijkelijk werden bediend met vlaai en drank..Het zag er gezellig en verzorgd uit met uitzicht op de perenboomgaard en "ons" water!

Als lid van de achterhoede aanvaardde ik het vervolg van de tocht. De wolken bouwden zich op, het ging wat harder waaien…..Ondertussen was er veel waterpret  op de rivier rond Bunnik en Odijk: alle huurboten waren uitgedeeld, aangevuld met opblaasbare bootjes en zwemmers inclusief "bommetjes". Bij Bunnik barstte de bui los met op de achtergrond het gerommel van onweer. Gelukkig speelde het onweer zich  elders af en zo streed ik met ene Ton uit Oss tegen de elementen naar het theehuis Rhijnauwen waar, zo verzekerde ik hem, een cappucino op ons wachtte.

De takken van de eeuwenoude bomen van Landgoed Rhijnauwen zwiepten heen en weer met luid gekletter van de regen.

Aangekomen bij het theehuis, werd vanaf een tafeltje enthousiast gezwaaid: Agniet, Hans d.B., Sjoerd en Piet hadden daar al aangemeerd en de buien onder de riante parasol doorstaan.

Onder de verzekering dat we beter meteen konden bestellen omdat zij er een half uur op hadden moeten wachten, werd de (te slappe) cappucino met vaart gebracht.Deze warmte deed me goed, verkleumd en nat als ik was.De kletsnatte kleren droogden snel onder het sterker wordende zonnetje en het laatste stukje naar de Laan van Maarschalkerweerd werd snel afgelegd.

Met heel veel dank aan Willem en Piet voor de voorbereidingen, bediening en het weer opruimen. Ik heb weer genoten van "ons" riviertje en zo te zien en te horen met mij vele anderen !!!

Dianne