Waaltocht
zondag 20 september
De weg daarheen, en weer terug…
Zondag beloofde een prachtige dag te
worden: lekker zonnetje, weinig wind, een beetje nazomer. Dus was het heerlijk
om half 10, nog lekker fris, de boten op te laden. Opladen? De meeste boten
lagen er al op, op de kar, want de vorige dag was een deelverzameling van het
gezelschap op de Gravenbol wezen oefenen met omslaan (Peter niet, die heeft het
bovenlijf droog gehouden, maar hij heeft dan weer wel geholpen!).
Na een kop koffie en een korte briefing
(we kregen allemaal twee stukjes waterkaart) gingen we naar Tiel; beginpunt en
bestemming van deze Waaltocht. De weg was speciaal voor ons afgezet door de
politie, zodat we vrije doorgang hadden. Ruud, Bob, Thobias, Sjoerd, Peter,
Anita en Cornee waren van de partij. Cornee als newbee op dit front. We waren
wel benieuwd.
Over de tocht zou je kort kunnen zijn: 14
km heen, 14 km terug en we waren er weer, maar dat drukt niet uit wat een
immense beleving de Waal heeft gebracht: weids water, veel water, veel land
ernaast, veel ooievaars, veel andere vogels ook trouwens, en 7 kanovaarders.
Alweer speciaal voor ons was de Waal
stroomopwaarts om 11 uur gestremd, zodat we alleen opvarend verkeer tegenkwamen.
Heerlijk is dat, met de stroom mee, gedragen worden door golven, gezellig
keuvelend over van alles en nog wat. Alleen het zonnetje liet verstek gaan,
hoewel Thobias daar speciaal de weergoden voor had omgekocht! Niet te
vertrouwen, die lui.
Naar het begin van de pagina
Maar goed, het was droog en we hadden een
beetje wind tegen, dus op de terugweg zouden we wind mee hebben.
Om circa 12.30 waren de 14 km al afgelegd.
Er zou een “haventje” moeten liggen, maar die konden we niet vinden. Daarom maar
een mooi strandje, vlakbij de plek waar kortgeleden een helikopter tegen de
electriciteitsmast was gevlogen en neergestort. Discussie was alleen of ‘ie op
het Gelderse deel of het Brabantse deel was terechtgekomen. Vlakbij graasden 6
ooievaars of er niks was gebeurd.
Na deze eerste lunch de terugtocht. Dat
was wel andere koek! Flinke stroming tegen, kribje varen dus, en de scheepvaart
was nu wel op gang gekomen. Soms wel 6 schepen tegelijk, en ook nog 13 kleine
stormtroepenbootjes, wat een spektakel. Nu vonden we overigens de ingang van het
“haventje” wel! Na enkele km oversteken. Daar was een hoge oever, het leek wel
een fort, met al dat beton. Weer even verder in de zandige oeverwand nesten van
de oeverzwaluw. Mooi werk van die vogels.
14.30. Signaal voor alweer een lunch. Dan
voel je dat je gewerkt hebt. Van de terugtocht was inmiddels de helft alweer
afgelegd. De armen werden gevoeld, het zitvlak werd gelucht, elkaars kano’s
bekeken.
De derde helft ving aan. Inmiddels was de
wind aangewakkerd, maar ook gedraaid, we moesten het dus doen met tegenwind! Het
verkeer werd drukker en drukker, en de kribjes smaller en smaller, tot er niets
meer overbleef dan een strekdam. Dan is het wel hard peddelen! Maar.. het
zonnetje liet zich nu wat meer zien.
 
Naar het begin van de pagina
In het zicht van Tiel, om 16.00 uur. Nog
een kleine pauze. Voor sommigen was een 3e lunch wel wat
machtig, maar er moesten benen gestrekt en er moest drinken naar binnen, dus dan
doe je dat met elkaar.
En zo kwam er nog een 4e helft. De route
was met veel strekdam en veel verkeer. Bob surfde mee met een leuke botter (maar
het kan ook een ander type boot geweest zijn) en Peter voer op eigen kracht
zelfs harder dan de botter!
Door het drukke verkeer moesten we goed
opletten met oversteken. Het contact met Peter en Cornee was even weg (ze voeren
te ver vooruit), en de rest van de groep stak over. Even later sloot Cornee aan
met een fraaie traverse, en Peter stak over bij de veerpont en haalde de auto,
zodat we, aangekomen, gemakkelijk de kano’s konden ophalen.
Aan het eind, het afrekenen, altijd leuke
rekentaferelen, en het komt altijd goed. Nadat we elkaar bedankt hadden voor de
fijne dag gingen we om 18.30 weer ons eigen weegs.
Kanovaarders, het was een heerlijke dag,
’s avonds voelde ik het deinen van het water nog!
Sjoerd
| 
